IMG_9527

Momenteel vlieg ik naar Nairobi om deel te nemen aan een Crisis Management Training. Wat doen we wanneer er een kritieke toestand is, bijvoorbeeld als het leven van een medewerker in gevaar is? Denk hierbij aan een ontvoering, een gijzeling, een moord of een andere gebeurtenis die een hoge bedreiging vormt voor medewerkers etc. Natuurlijk hopen we dat zoiets nooit gebeurd, maar in een oorlogs-context zoals die van Zuid-Sudan is het goed om voorbereid te zijn. En ‘prevention is key’ – beter voorkomen dan genezen!

Het voordeel van vliegen is dat het een perfect moment is om e-mails weg te werken en een blog te schrijven. Al weken zeggen we tegen elkaar: “Het is weer tijd voor een weblog”.

De tijd vliegt voorbij…

Eenmaal terug in Zuid Soedan na een heerlijke R&R met elkaar in Nairobi krijgen we direct het gevoel alsof de tijd tien maal sneller tikt.

Ik heb een dag nodig om alle gebeurtenissen die ik moet weten en de mogelijke follow-up’s met onze country director te bespreken terwijl we nog geen 10 dagen zijn weggeweest. What’s happening?

Evacuatie

Dat het niet goed gaat in Zuid Soedan is jullie bekend, dat hebben we niet onder stoelen en banken gestoken… De oorlog woekert nu al bijna 1.5 jaar en Medair ziet daar regelmatig de heftige gevolgen van en krijgt er zelf ook mee te maken. Tot gisteravond laat was ik bijvoorbeeld bezig om ons team uit Unity State, waar we een voedingsprogramma hebben opgezet vanwege de vele ondervoedde kinderen daar, te evacuaren. De plek waar we opereren is vorig jaar toen er gevechten plaatsvonden volledig verwoest. Alles duidt erop dat deze abnormale situatie opnieuw zou gaan plaatsvinden in de komende dagen… Daarom hebben we samen met zes andere NGO’s het zekere voor het onzekere genomen. Het kost stress; veel beslissingen moeten op korte termijn worden gemaakt. Contact wordt nauw onderhouden met het team on ground, met UN agencies en natuurlijk met ons hoofdkantoor. Wat moeten we achterlaten? Wat kunnen we meenemen? Wat doen onze nationale medewerkers? etc. Zo kunnen we bijvoorbeeld niet weg met onze auto’s omdat de wegen onbegaanbaar zijn door de regen en het te gevaarlijk is. Het heeft Medair bijna een jaar gekost om drie auto’s op de plek van bestemming te krijgen en ik moet er niet aan denken dat als het team straks terugkeert, ze er achter komen dat deze zijn gestolen of vernield. Dus je probeert dit alles zo veilig mogelijk te regelen. Onze nationale medewerkers hebben ondertussen besloten dat ze zo lang mogelijk de klinieken blijven runnen – we drukken hen op het hart dat hun eigen levens het belangrijkste zijn. Bid alsjeblieft mee voor de situatie en met name voor de mensen die we daar moeten achterlaten, de hulpbehoevenden. Vrouwen (moeders), kinderen en mannen (vaders) die moeten vlucten voor hun leven.

Op de één of andere manier overkomt mij dit soort situaties altijd als ik de rol als Acting Country Director (CD) moet overnemen, die nu net even een weekje met vakantie is.

Daarnaast zitten we midden in onze budget/proposal-fase voor twee programma’s in Renk (Upper Nile State) en Leer (Unity State). Projectvoorstellen, financiele prognoses, assesment data worden door verschillende teamleden verwerkt todat we samen de perfecte documentatie hebben. Daar komt veel bij kijken. Medair Zuid Soedan is inmiddels geen kleine jongen meer, maar is het grootste programma binnen Medair wereldwijd, met een budget van bijna 17 miljoen dollar.

Hyperinflatie

Een extra grote uitdaging want de oorlog krijgt inmiddels ook grote economische gevolgen. De waarde van de South Sudanese Pound, de valuta van Zuid Soedan is flink achteruit gegaan. Voorheen was 3.2 SSP gelijk aan 1 USD maar in het afgelopen half jaar, met name de laatste paar maanden moet je 9 SSP neertellen voor 1 USD met als gevolg dat winkels hun deuren sluiten, dat goederen enorm duur zijn en de voedselschaarste daardoor toeneemt. Bijzonder is dat ik daarin weer even wat intensiever met Wen mag samenwerken, want Wendy heeft de taak op zich genomen om de contingency plannen (rampenplannen) verder uit te werken en daarvoor heeft ze een reis naar Leer afgezegd (dat was achteraf gezien maar goed ook, want dat is precies de plek waar we ons team geevaccueerd hebben). We stellen deze plannen op in het geval de situatie in Zuid-Sudan zo erg wordt dat we op een andere manier te werk moeten gaan.

Ik kan nog wel even doorgaan met wat nog meer speelt maar wil bovenal vragen om jullie gebed. We geloven in een God van heling, van genezing, van vrede en oplossingen. Bid dat deze vreselijke situatie tot een einde mag komen en dat er vrede zal zijn.

Prive

Prive gaat het goed met ons. Bij Wendy zijn onlangs moedervlekken verwijderd die er niet goed uitzagen. Een aantal jaren terug is kwaadaardige huidkanker geconstateerd (wat toen goed is weggehaald en waarbij geen bestraling nodig was) toen een moedervlek werd onderzocht, maar Godzijdank is daar dit keer geen sprake van. We zijn dankbaar.

Veel tijd voor elkaar hebben we nog niet gehad (wat met name komt door mij, sorry schat). Natuurlijk hebben we wel ons dertienjarig huwelijk gevierd een week geleden en houden we de zondag altijd vrij: geen werk, maar tijd met God en met elkaar.

Wendy naar Nepal

Binnenkort zullen we elkaar opnieuw niet zien voor een aantal weken. En dit is vers van de pers!! Zoals sommigen van jullie weten is Medair direct na de ramp naar Nepal gegaan om de hulpbehoevenden te helpen. Wendy is gevraagd om ook deel van dit team uit te maken en haar talenten en kwaliteiten op het gebied van communicatie in te zetten voor een aantal weken. Een bijzondere uitdaging waarover jullie ongetwijfeld maar gaan lezen (Wendy kennende :-)).

Gevolgen van een leven overzee…

Enfin, dergelijke situaties doen je soms erg verlangen om weer even in Nederland te zijn. Om neefjes en nichtje weer even te knuffelen. Heerlijk bij te praten met directe familie en vrienden. Onlang is de moeder van een vriend in Nederland overleden op een veel te jonge leeftijd. Juist dan wil je er zijn voor die persoon, een arm om hem heen slaan. Samen een potje janken.. maar helaas.. dat zijn de gevolgen van een leven overzee.

Gelukkig is het aftellen geblazen want nog een kleine twee maanden en we komen voor bijna een maand naar Nederland toe. Familie, vrienden, lekker eten, een avondwandeling maken. Broodjes kroket en frikandel.. en bovenal het gevoel van vrijheid. Op 5 mei mochten we hier opnieuw bij stilstaan. Koester het lieve mensen want vrijheid is waardevol en zeker niet vanzelfsprekend…

Tot een volgende update..

PS: Voor diegenen die ons willen ontmoeten, dat kan! Op 21 juli. Meer info kun je hier vinden. Aanmelden is noodzakelijk in verband met de catering/ruimte. Heb je geen Facebook en/of heb je onze e-mail niet ontvangen, laat dan even een berichtje achter met je e-mail adres, dan sturen we je meer info.

5 replies
  1. Gert en Nel
    Gert en Nel says:

    Hallo lieverds, wij willen nu toch even reageren. Willem heel veel dank voor de update die je ons geeft, destemeer zien wij de situatie waarin jullie verkeren. En zijn heel blij dat jullie daar met jullie gaven zoveel mensen kunnen helpen op allerlei gebied. En wij vinden het heel moeilijk dat Wendy naar Nepal vertrekt om verslag te doen voor Medair en het wereldwijd bekent maken van de ellende die daar weer is ontstaan. En dat jullie daardoor even gescheiden zijn. Wij hopen en bidden dat jullie werk vrucht mag dragen, en dat wij paps en mams, broertjes en zusjes en neven en nichtje, straks in juni, heerlijk kunnen omarmen en knuffelen.

    Reply
  2. Ida
    Ida says:

    Lieve Willem, bedankt voor deze update. Wat gebeurt er veel in korte tijd..
    Lieve Wen, veel succes in Nepal. Zal moeilijk voor jullie beiden zijn om zo lang uit elkaar te zijn!
    Veel succes, veel bescherming en veel wijsheid voor jullie beiden, dat deze weken nog veel sneller zullen gaan.
    In gedachten en gebeden bij jullie. Met liefs, Ida X

    Reply
  3. kees
    kees says:

    vrienden,

    altijd weer indrukwekkende verhalen. overal rampen op de wereld. soms in het nieuws, maar vaak niet (vaker wel dan niet). we blijven voor jullie bidden én voor Zuid-Soedan, natuurlijk. Een goede tijd in NBO gewenst en straks voor Wendy in Nepal. Ik ben er zeker van dat we indrukwekkende foto’s tegemoet kunnen zien!

    groeten, Charity en Kees

    Reply
  4. Dita Mak
    Dita Mak says:

    Lieve Willem en Wendy,
    Sjonge, wat een hoop om te beslissen en te regelen… En wat spannend maar ook mooi dat Wendy naar Nepal gaat. Heel veel sterkte en Gods zegen gewenst, we bidden dat Hij jullie steeds leidt en jullie beschermd.
    Lieve groet van Hans en Dita.

    Reply

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *