20151026_211911 (Medium)

Ja, het was even genoeg. We waren op. Voor het eerst er echt een beetje klaar mee om heel eerlijk te zijn. Klaar met de oorlog in Zuid-Sudan en het werk dat soms zo zinloos lijkt (maar het absoluut niet is)… Dat sprak natuurlijk al een beetje uit Willem’s vorige blog, waarin hij liet doorschemeren wat we missen – maar kwam aan ‘t eind van deze rotatie in Zuid-Sudan duidelijk naar voren in onze korte lontjes en vaak moe zijn. We hadden misschien toch iets te veel van onszelf gegeven dit keer. Teveel overgewerkt, teveel moeilijke dingen meegemaakt. Dus besloten we deze vakantie naar Ethiopie onze laptops in Juba te laten en echt even helemaal los te laten! Te genieten van elkaar, de schoonheid van het prachtige land Ethiopie en tijd met God. En het is gelukt. We hebben de meest fantastische vakantie gehad die je je maar kunt voorstellen en zelfs zonder camera (die ik enorm miste!!) enorm bijzondere foto’s kunnen maken met mijn telefoon. En we zijn na twee-en-een-halve week weer helemaal uitgerust en met nieuwe energie terug in Juba. We kunnen er weer tegen aan. En… Ethiopie is mooier dan we ooit hadden kunnen bedenken.

We laten jullie graag meegenieten van dit prachtige land en doen verslag aan de hand van foto’s:

Daar gingen we dan… op reis, na twee dagen Addis Ababa naar Mekelle, waar onze reis naar de Danakil Depression en Erta Ale begint…

20151024_074149 (Medium)

Als we in Mekele aankomen dan gaan we de volgende dag gelijk een wandelingetje maken in de omgeving. Als we onze selfie bekijken dan zijn we het eens – we zien er nog moe uit, maar hebben gelijk al Zuid-Soedan en het werk van Medair in een ver plekje verstopt… we gaan genieten van deze vakantie en uitrusten, zodat we straks weer echt goed kunnen bijdragen aan het werk van Medair.

20151025_120845 (Medium)

De stad Mekelle is redelijk groot, als we een heuvel oplopen dan hebben we een mooi overzicht. De wegen zijn verbazingwekkend goed – veel beter dan de meeste wegen in Zuid-Sudan. Maar als we de volgende dagen een aantal van die wegen langskomen dan vragen we ons af of dit voor ‘de toekomst’ al is aangelegd, want we zien haast geen kip. En hoe is zo’n dure weg bekostigd??

20151025_115703 (Medium)

In de dagen die volgen maken we van verschillende vervoersmogelijkheden gebruik. Onze benenwagen, een comfortabele fourwheeldrive met airconditioning, een tuktuk, een motor – en bij elke manier is de beleving weer totaal anders. ‘s Ochtends zien we vanuit onze hotelkamer al een hoop tuktuk’s in de rij staan voor een beetje benzine.

20151026_065434 (Medium)

Tuktuks die op benzine wachten…

De reis naar Danakil en Erta Ale hebben we geregeld via de touroperator ETT. We zijn meestal van ‘het zelf regelen en gewoon gaan’, maar met deze reis is dat niet mogelijk. We moeten in convoy reizen en toestemming krijgen om daar te reizen en die wordt alleen verleend aan georganiseerde organisaties. Deze (zie onder) twee jongens worden aan ons ‘groepje’ in de auto toegevoegd. Het blijken twee christenen, uit Duitsland te zijn. Heel ‘toevallig’ reist Mario in januari af naar ‘Zuid-Soedan’ – hij is fotograaf. Bijzonder dat we hen mogen leren kennen.  We stoppen in het begin van onze reis bij een klein dorpje en nemen daar een echte Ethiopische koffie…. mjum. Klein maar fijn!

20151026_092020 (Medium)

De jongens uit de buurt hebben Willem snel gevonden als we nog even blijven rondhangen in dat buurtje. Ze kunnen immers lekker even met ‘m stoeien en Willem tilt ze op en draait ze rond…. gezelligheid al om.

??????????????

Dit is wat we bedoelen met een convoy…

20151026_104158 (Medium)

Onderweg verandert het landschap al snel… niet veel groen meer, geen kilometers velden met landbouw (waar alles nog met de hand wordt gedaan) en ook de dorpjes worden spaarzamer. We zitten in onze door airconditioning gekoelde wagen, maar de thermometer in de auto laat zien dat de temperatuur ook snel oploopt en boven de 40 graden uitkomt. Wat een klap zullen we straks krijgen als we uitstappen….

20151026_123749 (Medium)

Maar het moet er wel van komen. De hitte van de dag bereikt temperaturen boven de 50 graden Celsius en de Gara (vuurwind) blaast ongenadig langs ons heen. We zijn aardig wat gewend in Zuid-Sudan, maar kunnen ons voorstellen dat het hier in het warmste seizoen niet uit te houden is. Bloed en bloed heet, ligt een kilometers lange en brede woestijn in het noordoosten van Ethiopie. National Geographic omschrijft het als: ‘the cruelest place on earth’. De Danakil depression – grenzend aan Eritrea en 116 meter beneden zeeniveau – wordt niet alleen gezien als de meest ‘wrede’ plek op aarde, het is ook nog een van de heetste plekken op aarde. Het land van de zoutmijnen, kleurrijke zwavel velden en kamelen karavanen. Een bijzondere wereld… een tocht die Willem en ik voor geen zout… euhm… goud hadden willen missen…  Het land lijkt verlaten op de meeste plekken. Wij denken ook dat nog geen dier hier zou kunnen overleven. Zeker als er geen water is.

20151026_125356 (Medium)

Toch zien we verderop een dorpje en als we even stoppen omdat onze chauffeur iets behendiger is en een beetje een ‘gangsta-driver’ is die graag de snelste is – zien we toch een stel kids op ons af komen rennen uit een dorpje dichtbij. We krijgen later te horen dat niet ver daar uit de buurt ook een waterbron is. De wervelwindjes die je hieronder op de foto een klein beetje kunt zien zijn ook typerend voor deze regio. Harde hete winden.

20151026_144941 (Medium)

En dan gebeurt het onvermijdelijke. Het terrein wordt steeds grilliger, we moeten een hoop puntige, losliggende rotsen proberen te vermijden en we hotsen en klotsen behoorlijk in de auto. Onze chauffeur maant ons allemaal om uit de auto te gaan… lekke band! Dat gebeurt waarschijnlijk vaker, want nog geen vijftien minuten later zitten we weer in de auto en is de band verwisseld.

20151026_150116 (Medium)

Om daar te komen is dus een hele uitdaging… Nogmaals… Willem en ik zijn aardig wat gewend met de afgelegen gebieden hier in Zuid-Sudan en de onverharde wegen die we met onze fourwheeldrives betreden… maar dit terrein vereist een convoy aan Landcruisers, die compleet in hun element zijn – de reizigers in de landcruisers wat minder ;-). Compleet met blauwe plekken arriveren we in ons eerste kamp… waar we maar even rust krijgen, want over enkele uren beginnen we de barre tocht naar de vulkaan. We starten deze tocht aan het einde van de dag omdat de zon dan bijna onder is en de tocht iets draaglijker is..

20151026_174221 (Medium)

De eerste twee uur van de tocht zijn relatief eenvoudig en Willem en ik zeggen nog tegen elkaar… als dit het is… pff… wat een eitje: kunnen we niet wat sneller? We zitten bij de snelste groep die het eerst bij de krater zal arriveren, maar het laatste half uur hebben we het lood in onze schoenen en met name ik klaag steen en been over hoe ver het nog is en het had niet lang meer moeten duren anders was ik gewoon bij de pakken neer gaan zitten, daar midden op ‘t lava in ‘the middle of nowhere’ en had geen stap meer verder gezet. Tot ik ineens de gloed van ‘t lava in de verte zag…

20151026_205509 (Medium)

Het is heel vreemd hoe ons lichaam werkt – maar ook machtig mooi! Vanaf dat moment, voelde ik de blaren op m’n voeten niet meer en de pijn in m’n benen en de moeheid. Ik was ‘t allemaal vergeten. Ik wilde daar naar toe. Ik wilde er op af! En nu hadden we eigenlijk een filmpje willen plaatsen van die laatste meters tot aan de rand om jullie echt een sfeer-impressie te geven. Helaas is ons internet in Juba momenteel niet goed genoeg om dat te doen… dan maar onze ‘happy faces’ by de krater… Het is echt een hele bizarre en intens mooie ervaring om dit mee te mogen maken en niet te vergelijken met ook maar enig andere bijzonder beleving. We staan diep onder de indruk bij dit ongelofelijke uitzicht voor zeker twee uur. Bij elke kleine uitbarsting zien we het level van de vuurzee stijgen en dalen… Erta Ale’s laatste grote uitbarsting was in 2005, toen duizenden mensen die in de buurt van de vulkaan woonden moesten vluchten. In 2007 was er nog  een kleinere uitbarsting.. op dat lava staan we nu…

20151026_211911 (Medium) 20151027_054100 (Medium)

 

Na meer dan twee uur van het wonder van de vulkaan te hebben genoten, kregen we nog een bord met eten en toen was het tijd om te slapen, want om 04.00 uur zouden we weer opstaan om de vulkaan nog bij zonsopgang te kunnen zien. Onze eerste nacht sliepen we compleet in de open lucht onder de sterren en een volle maan. We sliepen op een dun matrasje en een slaapzak. Slapen lukt niet echt met zoveel licht van de volle maan boven ons en de temperatuur die in ‘t begin nog heel heet is en dan midden in de nacht ineens enorm afkoelt. Maar onze guides wekken ons inderdaad alweer om 04.00 uur en we maken nog een keer de 20 minuten durende tocht langs een gevaarlijke afdaling (vanaf dat punt waar we sliepen). De vulkaan bij zonsopgang is al even prachtig en levert nog mooiere foto’s op – aangezien het licht beter is en ik alleen m’n telefoon heb als camera!

20151027_054352_LLS (Medium)

 

20151027_055340 (Medium)

We blijven zo lang mogelijk aan de rand van de krater en dat levert nog een mooi plaatje op (inclusief de man met z’n AK47… zie of je n’m kunt spotten)… maar onze guides waarschuwen ons dat de afdaling wellicht makkelijker is dan de klim, maar als de zon volledig op is de hitte ons kan doen overwelmen… en daar hadden ze zeker geen ongelijk in….

20151027_060112 (Medium)

Hoewel ik nog nooit in de ruimte ben geweest, doen de landschappen een beetje ‘space-achtig’ aan voor mijn gevoel. Heel bizar. En als je bij sommige scheuren voelde, dan voelde je gewoon de warmte onder uit de aarde komen. Het idee dat we gewoon op een vulkaan lopen is angstaanjagend en bijzonder tegelijk! “Ze zullen toch wel goed hebben gemeten dat zo’n ding niet in een keer weer gaat vuurspuwen toch?” Denk ik nog terwijl ik daar loop… maar ik heb ‘t ze niet gevraagd!

 

 

20151027_060621 (Medium) 20151027_060644 (Medium)

Hier boven aan deze ‘rim’ hebben we geslapen. Je ziet wat ‘hutjes’ van mensen die daar hun toevlucht hebben gezocht (met name ‘bewakers’) en naast die hutjes sliepen wij in de open lucht. Willem beklimt hier de gevaarlijke afdaling over losliggende stenen… ‘op’ was iets makkelijker dan ‘af’ in dit geval :-).

 

20151027_060902 (Medium)

En ja… we hadden echte bewakers mee in verband met een conflict met Eritrea jaren geleden en daarbij behorende kidnaps… het laatste incident was echter vijf jaar geleden, daarna was er niets meer gebeurd, dus dat stelde ons flink gerust.

 

 

20151027_061018 (Medium)

??????????????

En als wij Erta Ale weer verlaten zien we ook een hele groep bewakers vertrekken…

Eenmaal teruggekomen in een ander kamp, waar we nog steeds in een matrasje op de grond slapen, maar dan wel binnen in een compound krijgen we een lekker vers kopje koffie en kunnen we ons zelfs douchen met een emmer koud water. Dat is even lekker bij komen. Ook hoeven we de volgende dag niet zo extreem vroeg op… klinkt goed!

20151027_163020 (Medium)

Dit is ‘t team waarmee we hebben gereisd. Links wij en dan Marius, en onze driver en Mario (de fotograaf). We hebben een gezellige tijd gehad met elkaar, ook in de auto waar leuke gesprekken werden gevoerd over van alles en nog wat. Al verstond de driver lang niet alles.

20151028_104651_1 (Medium)

De omgevingen waar we stopten deden me constant aan de tijd van de bijbel denken. Een ezeltje, wat kleine stenen gebouwtjes (zonder cement). Mooie bergen…

20151028_140148 (Medium)

Na een heel eind rijden (en niet zoveel doen op de derde dag) komen we op de zoutvlakten en krijgen we de kamelen karavaans te zien. Dat is heel indrukwekkend. De Afar winnen het zout eerst op traditionele wijze uit het Assale zoutmeer (zie ook verder naar beneden voor foto’s van de zoutmijnen bij het zoutmeer). Het zout wordt vervolgens tijdens een dagenlange tocht met kamelen naar de hooglanden getransporteerd.

20151028_161621 (Medium) 20151028_162124 (Medium) 20151028_163349 (Medium)

??????????????

Dat ezeltje… ik vond ‘m zo schattig!

Kilometers en kilometers zout… het houdt niet op!

20151028_163634 (Medium) 20151028_163655 (Medium)

Voordat we naar de basis rijden mogen we nog genieten van een prachtige zonsondergang aan het Assale zoutmeer. Dat is een paradijselijke omgeving. Als je de medereizigers even wegdenkt (want dat zijn de enigen die daar zijn) heb je echt ‘t gevoel alsof je alleen op de wereld bent en de ‘rust’ is voelbaar… we bijten nog even op wat puur zout uit dat meer… De eerste foto is gemaakt door Massimo, een professionele fotograaf die mee was op deze reis.

foto by Massimo

20151028_172211 (Medium)

IMG_20151028_172856 (Medium)

IMG_20151028_172815 (Medium)

En dan… reizen we de laatste dag door naar Dollol… Zelfs na alle foto’s gezien te hebben, bereid niets je voor op dit fantastische kleurenspectakel wat Dollol heet. Dallol is recordhouder voor de heetste bewoonde plek op aarde. Het landschap is gevormd tijdens een eruptie in 1926. Voor de zoveelste keer deze vier dagen sta ik met een open mond te kijken naar dit fenomeen. Het laagste punt in de Danakil depression. Zwavel zuur en zoutkristallen en formaties in allerlei vormen en maten bubbelen op uit de grond en creeeren, groene, fluoriserend gele en rode kleuren. Is dit Mars? Of iets heel anders? Helaas geven de foto’s niet alles weer wat wij hebben gezien…

20151029_074934 (Medium) 20151029_080152 (Medium) 20151029_080256 (Medium) 20151029_094229 (Medium)

Wij hebben het niet gedaan (we hadden geen droge kleren bij ons en je kon je niet douchen na dit zoutbad), maar diverse mensen hebben ook nog gezwommen in onderstaand zout-warm-water-bron…

IMG_20151028_170519 (Medium)

Na Dallol bezoeken we nog een zoutgrot… daar moest je geen last hebben van claustrofobie, want sommige stukken moesten we echt op onze buik en dan de ‘militaire scroll’ doorheen, maar het is wederom prachtig wat we zien.

20151029_084722 (Medium) 20151029_091143 (Medium)

Aan het einde van de dag sluiten we af met de zoutmijnen… dat is tegelijk indrukwekkend en je voelt ergens ook een enorm plaatsvervangende schaamte… dat die mensen dit nu nog steeds hier doen met ‘handwerk’ en een paar centen krijgen voor zowel het uithakken van het zout, er mooie vierkante blokken van maken en dan dagenlang reizen met de kameel om het in Mekelle te brengen. Bizar. Maar dan wel heel bijzonder om te bedenken dat dit al zo’n 2000 jaar lang gebeurd… al in de tijd van Jezus werd hier zout gehaald… Dit zijn de Afar, die nog steeds op traditionele wijze zout winnen uit het Assale zoutmeer. Het zout wordt vervolgens met kamelen naar de hooglanden getransporteerd… wow…

20151029_102935 (Medium) 20151029_103003 (Medium) 20151029_103314 (Medium) 20151029_103428 (Medium) 20151029_104325 (Medium)

20151029_063652 (Medium)

En of we nog niet genoeg gezien hebben… op de reis naar onze bestemming waarvandaan we later nog een driedaagse motortour blijken te plannen (:-) flexibel en avontuurlijk als we zijn) krijgen we ook nog twee oeroude kerken te zien die in de rots zijn gebouwd. Dus van de stenen van de rots zijn uitgehouwen. Bijzonder indrukwekkend. Helaas mochten we geen flits gebruiken dus de foto’s tonen niet altijd evengoed hoe het eruit zag. Bij de eerste kerk kunnen we vlak naast de ingang parkeren – dat is een gemakkelijke tocht.

20151030_112015 (Medium) 20151030_113100 (Medium) 20151030_113243 (Medium)

20151030_114156 (Medium)

De tocht naar de tweede kerk was nog best een zware, die lag bovenop onderstaande berg en dat was een behoorlijke klim. Het was maar zo’n uur, maar waarschijnlijk was ‘t zwaar omdat wij vrij snel liepen op ‘t heetst van de dag. Maar wat een pracht krijgen we te zien!

20151030_122345 (Medium) 20151030_143510 (Medium) 20151030_145647 (Medium) 20151030_145723 (Medium) 20151030_145853 (Medium) 20151030_150109 (Medium) 20151030_150859 (Medium) 20151030_151348 (Medium)

Er zijn zelfs nog ‘graven’ in de buitenmuren van de kerk. De priester toont ons nog een van de graven die half open ligt en waar we een skelet te zien krijgen… hmm… weet niet of dat ‘too much information’ was 🙂

20151030_151908 (Medium) 20151030_161133 (Medium)

In Ethiopie hebben we geen rijbewijs nodig om motor te rijden en aangezien Willem al op heel wat van zulke mobielen gezeten heeft, besloten we op het laatste moment nog een driedaagse tour te gaan doen. We spreken een lokale persoon aan en vragen of een van de jongens uit de buurt z’n motor wil uitlenen en daar is natuurlijk wel oren naar, want dat betekent inkomsten. Tesfa – de eigenaar van de bike is snel gevonden en hij vind ‘t na wat onderhandelingen helemaal goed dat we z’n motor gebruiken. Dat is dan ook weer geregeld! 🙂 We logeren vier nachten in een basic hotelletje (Adulis hotel) in Hawzen, maar ookal is het simpel, als je voor 17,5 euro per nacht een warme douche krijgt en een heerlijk bed om in te slapen – dan zijn wij heel gauw tevreden! Echt een aanrader. Al met al waren deze vier dagen een heel avontuur…

20151031_124244 (Medium)

20151031_124339 (Medium)

We zien de meest prachtige landschappen en genieten van de prachtige natuur in Ethiopie met de mooie bergen en vooral ook van gewoon heerlijk samen zijn en motorrijden. Op de meeste stukken reden we lekker rustig, zodat we elkaar nog steeds goed konden verstaan en van de omgeving konden genieten. Op andere stukken trapte Willem ‘m even flink op z’n staart en genoten we van de wind door onze haren…

20151031_150940 (Medium) 20151031_151136 (Medium) 20151101_091540 (Medium)

Onderweg gaan we wat drinken bij een ‘restaurantje’ – het blijkt het restaurantje van de vader van ‘Addis’ te zijn. Een supervriendelijke jongen die ons bij hem thuis uitnodigd om ‘echte koffie’ te drinken. Eerst slaan we het aanbod af omdat we nog wat willen reizen met de motor, maar op de terugweg besluiten we bij z’n restaurantje te lunchen en als hij het dan weer aanbiedt, dan besluiten we toch met hem mee te gaan… de lunch mogen we niet voor betalen, terwijl het de lekkerste Ethiopische lunch was die we tot nu toe hadden gehad!

20151101_102200 (Medium) 20151101_130413 (Medium)

Eenmaal bij zijn familie aangekomen, wensten we dat we niet gelunchd hadden, want we krijgen een traditionele maaltijd voorgeschoteld die deels nog voor onze ogen wordt bereidt en wij krijgen de beste gedeelten. Z’n ooms en tantes kijken ons bevreemd aan als we zeggen dat we echt genoeg hebben (terwijl het heerlijk was) en we vragen Addis om dit aan hen uit te leggen… maar we vragen ons af of Addis het zelf wel begreep. We waren erg verrast door dit uiterst vriendelijke gebaar. En mochten niets bijdragen in de kosten. Dankjewel voor deze ontzettend gastvrije ontvangst en het heerlijke eten. Mochten jullie een ‘guide’ zoeken in Hawzen, of ergens heerlijk willen eten, schroom dan niet om Addis te bellen: 0914290421!

20151101_140256 (Medium) 20151102_100244 (Medium) 20151102_101748 (Medium) 20151102_143146 (Medium) 20151102_143222 (Medium)

Na drie fantastische dagen bedanken we Tesfa (zie onder) voor het lenen van zijn motor. Hij is zichtbaar opgelucht dat de motor heelhuids terug wordt geleverd en zou ons nog wel vaker willen ontmoeten. Maar we blijven een beetje vaag over onze laatste drie dagen, want daarin willen we heerlijk niks doen, boekjes lezen, lekker eten, op een ligbank genieten van de mooie omgeving in een prachtige lodge. We gaan naar de Gheraltha lodge – een enorme aanrader voor als je in Hawzen bent. Maar meestal volgeboekt (al kun je last-minute soms nog wel eens wat regelen, zoals ons dat ook gelukt was). Heerlijk eten, een prachtige plek en ook de prijs-kwaliteit verhouding is okay – je krijgt dit nergens anders in de buurt! We hebben enorm genoten van deze drie relaxdagen voordat we weer naar Addis vertrokken.

20151102_153703 (Medium)

20151103_113724 (Medium) 20151103_175032 (Medium) 20151104_114402 (Medium) 20151104_114459 (Medium) 20151104_114940 (Medium)

Vanaf de nabij gelegen heuvel uitkijken op onze ‘lodge’ midden in de natuurpracht…

 

20151104_115302 (Medium)

Je kunt je voorstellen dat die drie dagen rust op het eind heel goed waren na zoveel avontuur! Maar al het avontuur had ons wel even helemaal losgemaakt van de moeilijke momenten in Zuid-Sudan. Maandagochtend vertrokken we helemaal vol nieuwe energie naar Zuid-Sudan en inmiddels zijn we weer vol goede moed met alle uitdagingen aan de slag gegaan… daarover meer in een volgende blog!

15 replies
  1. annemiek
    annemiek says:

    Fijn dat jullie zo hebben kunnen genieten en loskomen. Veel zegen nu jullie weer terug zijn en weer aan het werk zijn
    Groetjes Annemiek

    Reply
  2. Leni van der Meulen
    Leni van der Meulen says:

    Wat fijn en goed om in te kunnen zien dat het tijd is voor een echte time-out en die dan ook te kunnen nemen! Mooi!
    Dank voor het delen van al dit moois, ik heb ‘t ook op m’n tijdlijn gezet, daar nodig je toe uit, dus… mag 😉
    Heel veel sterkte en wijsheid om weer aan de slag te gaan, het is er niet beter op geworden deze drie weken, helaas :(.
    Liefs van Leni en Gods zegen.

    Reply
  3. Gert en Nel
    Gert en Nel says:

    Hallo lieverds, wat een prachtige rapportage van jullie toer door Ethiopië, begeleid door prachtige foto’s.
    Wij zouden zomaar jaloers op jullie kunnen zijn, als we niet wisten hoe erg jullie dit nodig hadden.
    En jullie je drukke werk/hulp in zuid Soedan een beetje konden loslaten.
    Wij zijn blij om te lezen, en te zien, getuige de foto’s, en de kreet in jullie nieuwe blog, “het is gelukt”.
    Wij bidden jullie nu Zijn kracht en hulp toe om jullie werk in zuid Soedan voort te kunnen zetten.
    Zien jullie snel? Paps en Mams?.

    Reply
  4. Plony
    Plony says:

    Wat een originele reis! Mooi om te lezen en prachtige plaatjes! fijn dat jullie het werk even helemaal konden loslaten

    Groeten Plony

    Reply
  5. Fokelien
    Fokelien says:

    Wauw, wat een indrukwekkend reisverslag! En foto’s zeggen meer dan woorden.
    Heb het goed samen!
    Hartelijke groet vanuit Amersfoort,
    Fokelien

    Reply
  6. Gerbranda
    Gerbranda says:

    ha lieve boer en zus,
    wat een heerlijke foto’s! Fijn om zo mee te kunnen genieten met jullie trip naar dit bijzondere land! Blij dat jullie het toch weer voor elkaar hebben gekregen om ALLES even los te laten en nu weer met frisse moed aan de slag zijn gegaan. Zijn kracht, zegen en liefde bidden we jullie toe in deze nieuwe rotatie. Tot gauw!

    Reply
  7. Jurjanne
    Jurjanne says:

    He super om te lezen!!! Fijn dat jullie een onvergetelijke tijd hebbeb gehad en weer met frisse moed en nieuwe kracht azn het werkt zijn gegaan!!! Pas goed op jullie zelf! Liefs jurjanne

    Reply
  8. ineke knoeff
    ineke knoeff says:

    ben blij dat ik me op jullie blog heb ingeschreven. heb het gedaan omdat ik heel erg bij S.Sudan betrokken ben, heb er vrienden, in Yei. Kan me zo voorstellen dat jullie die vakantie nodig hadden, maar wat een bijzondere plek op deze aarde is dat in Ethiopie!! Veel sterkte en zegen nu jullie weer op je post zijn! vriendelijke groet, Ineke Knoeff

    Reply
  9. Corry Zantema
    Corry Zantema says:

    Lieve Wendy en Willem, wat een avontuur daar in Ethiopië! Schitterende foto’s van een prachtig land. Fijn dat jullie even tot rust konden komen daar. Ik vind het zo knap wat jullie doen! Heel veel sterkte de komende tijd weer in Zuid Soedan! Veel zegen gewenst! Lieve groeten van Corry Zantema

    Reply
  10. Paul Postema
    Paul Postema says:

    Bedankt voor jullie prachtige foto’s !!! Het was net of ik ook even tripje Ethiopie virtueel mee mocht maken…super !!! Met de uitwisselbare zegengroeten van Luigi de Hakker

    Reply
  11. Ankie en Bram Buijk
    Ankie en Bram Buijk says:

    Lieve Willem en Wendy,
    Bedankt voor de geweldige reisindrukken vanuit Ethiopie. Wat heeft God de aarde toch geweldig mooi geschapen; en dan te weten dat er toch een nieuwe aarde (en hemel) zal komen. God is de onderhouder ervan en Hij bepaalt wat ermee gebeurt. Ondanks de druk die op jullie z’n tol deed gelden, gebruikt Hij jullie in dat afschuwelijk door de oorlog verknipte land. En Hij weet ook wanneer je moet stoppen en mag genieten van Zijn rust en vrede. (Als je vermoeid en belast bent dan geeft Hij je rust). Ik wens jullie Zijn zegen toe als je bij Hem schuilt om kracht te ontvangen voor de volgende sessie. Als je zwak bent
    (wie zegt dat jullie ‘zwak’ zijn!) dan maakt Hij je sterk. In Hem verbonden. Groet van Ankie & Bram

    Reply
  12. Anne Kloosterman
    Anne Kloosterman says:

    Indrukwekkende reis/foto’s en goed dat jullie 2,5 week voor jezelf hebt gekozen. De boog kan niet altijd gespannen zijn.

    Reply
  13. Sandra
    Sandra says:

    Sjonge… had al wel wat mooie foto’s gezien, maar nog niet bijgelezen over jullie avontuur in Ethiopië. Het was geweldig om zo via de tekst in combinatie met de foto’s mee te reizen door Ethiopië, wat een gave dingen hebben jullie gedaan, gezien, en mooie contacten gehad. Wat een mooi land, bijzondere natuur.

    Reply
  14. Albertine
    Albertine says:

    Hai lieve Wendy & Willem,

    Wat bijzonder om jullie indrukwekkende’documentaire’ over jullie avonturen in Ethiopië te lezen en te zien! Dank je wel voor het delen ervan!
    Geweldig om daarin terug te zien hoe jullie stap voor stap wat tot rust kwamen, konden genieten van de bijzondere belevenissen/natuur en weer nieuwe energie hebben opgedaan zodat jullie ‘verfrist’ verder kunnen gaan met jullie prachtige werk in Zuid-Sudan. Heel veel zegen daarbij toegewenst!

    Veel liefs Albertine XX

    Reply

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *